Zamek Wojnowice
strona główna
ZAMEK NA WODZIE W WOJNOWICACH

     Gotycko-renesansowy nawodny Zamek Wojnowice oddalony ok.25 km od centrum Wrocławia, posadowiony jest w najniższym punkcie okolicy, wśród mokradeł i lasów. Otoczony fosą /pierwotnie podwójną/ - pełnił kiedyś funkcje obronne, obecnie wraz z otaczającym go parkiem jest atrakcją turystyczną. Założenie architektoniczne budowli to powstały na bazie małego zamku obronnego czworobok z wewnętrznym dziedzińcem. Na jego środku znajduje się renesansowa studnia z czworoboczną monolityczną cembrowiną piaskowcową. Skrzydło północne jest trójkondygnacyjne, pozostałe –dwukondygnacyjne. Pierwotny zamek /XIV- XV w./ był budowlą jednotraktową /obecne skrzydło wschodnie/ - z murem obronnym wyposażonym w ganki strzelnicze i krenelaże, otaczającym większy niż obecnie dziedziniec. Założenie to było typowe dla małych rycerskich zamków obronnych na terenie środkowej i wschodniej Europy. Elementem unikatowym jest posadowienie założenia na wodzie, na konstrukcji z pali dębowych, wypełnionej głazami i gliną. Dojście nad fosą wodną umożliwiał most z częścią zwodzoną. Do dzisiaj z walorów obronnych zamku przetrwała tylko fosa przyzamkowa oraz północny fragment drugiej fosy. Pozostałe elementy warowne rozebrano przy rozbudowie zamku a część murów obronnych wykorzystano w ścianach zewnętrznych obecnej budowli. Najwięcej reliktów z pierwotnego założenia /opis istnieje w zapisie kronikarskim z XIV w./ zachowało się w części mieszkalnej wschodniego skrzydła zamku.

     W latach 1513-1570 dawny rycerski zameczek obronny przekształcono w renesansową siedzibę mieszkalną. Jego nowi właściciele – prawdziwi ludzie Odrodzenia, wykształceni, zorientowani w ówczesnych kierunkach sztuki europejskiej – wywodzili się ze znamienitych rodów wrocławskiego patrycjatu. Pierwszego etapu przebudowy dokonał Mikołaj Schebitz /1513-1537/, po nim dzieło kontynuowali Lukrecja Boner /spokrewniona z Bonerami krakowskimi/ i jej mąż Andrzej Hartwig, którzy nadali obiektowi obecny wyraz. W tym czasie dobudowano też wieżę. Proces zmian zakończyli kolejni właściciele – Hube-rowie. Tablice inskrypcyjne oraz tarcze herbowe znajdujące się w fasadzie nad portalem wejściowym udzielają pełnej informacji o tych, którzy wnieśli największy wkład w dzieło rozbudowy.

     Koncepcja architektoniczna, zapożyczona z kręgów architektury zwanej książęcą /wpływ włoskich architektów sprowadzonych na Śląsk/, wzorowana jest m.in. na rozwiązaniach zamku w Brzegu i Chojnowie. Dotyczy np. krużganka otwartego na dziedziniec. Z tego też kręgu pochodzą malowidła ścienne na pierwszym piętrze, z dekoracyjnymi motywami roślinnymi, których fragmenty odsłonięto podczas ostatniego remontu w latach 1964-1986. Piaskowcowe obramienia okienne wyraźnie określają dwie fazy rozbudowy a tablica z datą 1545-46 zawęża chronologię powstania kamieniarki skrzydeł: południowego i zachodniego. Ok.1560 r. powstaje wspomniany krużganek wsparty na dwóch jońskich kolumnach, który zamyka strefę dziedzińca i usuwa pierwotną surowość rozwiązań budowlanych.

     Następne stulecia nie zmieniły już architektonicznego charakteru obiektu, a kolejni właściciele akceptowali zastany stan rzeczy. Drobne ingerencje budowlane nie przynosiły zasadniczych zmian. I tak : w 1650 r. powstaje nowe obramienie portalu wejściowego, sto lat później dobudowano na jego osi lukarnę dachową a w l.60-tych XIX w. zmieniono most drewniany na ceglany, wsparty na trzech arkadach, oraz zwieńczono wieżę krenelażem.
     W XIX w. powstały też w sąsiedztwie zamku pokaźne zabudowania folwarczne, których pozostałości są widoczne i użytkowane.
     W l.40-tych XX wieku wzmocniono konstrukcję fundamentów zamku i dokonano ankrowania niektórych ścian.

     Okres powojenny nie był łaskawy dla obiektu, jak i dla większości tego typu budowli na Dolnym Śląsku. Pozbawiony właściciela – skazany został na zagładę; przepadły na zawsze wszystkie elementy wyposażenia wnętrz /poza kamieniarką i jednym stropem drewnianym na parterze/. Dopiero w latach 60-tych Wrocławski Oddział Stowarzyszenia Historyków Sztuki, przy wsparciu Zarządu Głównego, zaopiekował się zamkiem i podjął dzieło restauracji. Dzięki pomocy Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków /inwestora prac remontowych zamku i rekultywacyjnych parku/ obiekt odzyskał swoje pierwotne piękno. Dzieło wyposażenia wnętrz w l.80-tych realizuje /ze środków Społecznego Funduszu Rozwoju Kultury/ Wojewódzki Wydział Kultury i Sztuki, który w imieniu prawnego użytkownika zamku – Stowarzyszenia Historyków Sztuki – stworzył w obiekcie Dom Pracy Twórczej środowisk twórczych i naukowych Wrocławia i kraju. Stowarzyszenie dopełniło wyposażenia ze swoich zbiorów.

     Obecnie administrowany bezpośrednio przez SHS Zespół Zamkowo- Parkowy Zamek Wojnowice kontynuuje funkcję domu pracy twórczej oraz musi sprostać dużemu zaintere-sowaniu turystów. W zamku działa od lat galeria sztuki „Prezentacje”, dzięki bazie hotelowo-gastronomicznej organizowane są plenery i warsztaty artystyczne, liczne szkolenia i konferencje.

     Podwoje zamku są otwarte dla wszystkich, którym bliskie jest piękno architektury i krajobrazu. Witamy serdecznie i zapraszamy do ponownych odwiedzin !


     Zespół Zamkowo - Parkowy w Wojnowicach (k. Mrozowa) oferuje wszystkim nie tylko odpoczynek na terenie parku, ale również spacery duktami w rozległe j otulinie leśnej, sięgającej od strony północnej do wałów brzegowych rzeki Odry.
Zamek Wojnowice to również bogata oferta usług gastronomicznych w naszej restauracji - kawiarni oraz w plenerze parku zamkowego./w sezonie Kawiarnia Letnia/.
Bardzo smaczne i obfite posiłki kuchni zamkowej są szeroko znane a liczba stałych gości się powiększa. Karta dań naszej kuchni / do zamówienia/ to 46 zup, 61 dań mięsno - rybnych, z gamą surówek i dodatków i 90 dań przekąskowych, przystawek oraz desery i ciasta.
Bogata oferta dań grillowych na pikniki organizowane na terenie parku zamkowego.
Nasza oferta uwzględnia również miłośników dań wegetariańskich i dietetycznych.
Hity wysoko cenione przez smakoszy to słynny pasztet zamkowy, prawdziwy staropolski chleb ze smalcem a w sezonie kwaszonki warzywne .Wszystkie potrawy realizowane są na miejscu wg. zamówień gości.
Restauracja zamkowa na co dzień oferuje kilka zup i dań mięsno - rybnych, wegetariańskich, ciast, deserów lodowych.
Istnieje możliwość telefonicznej rezerwacji stolików na spotkania koleżeńskie, rodzinne, okazjonalne i dla zakochanych. Restauracja-kawiarnia zamkowa zaprasza gości codziennie od godz. 09:00-21;00 w sezonie zimowym 09:00-18:00 ZAPRASZAMY.


Zamkowa galeria sztuki "Prezentacje"

Oferuje gościom naszego obiektu, stały kontakt z twórcami i ich sztuka w otoczeniu przyrody i piękna architektury oraz tradycyjnej polskiej kuchni, towarzyszy naszym gościom malarstwo, grafika, ceramika, rzeźba, artystów nie tylko wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Galeria "Prezentacje" to promocja twórców, których dzieła można kupić w cenach autorskich / bez narzutów z możliwością negocjacji/.
Gościmy w galerii twórców uznanych , ale również promujemy twórców młodych zdolnych dyplomantów. Nasi goście to nie tylko ludzie sztuki, teatru, muzyki ale całe środowisko nauki, nie tylko wrocławskiej. Pierwszymi gośćmi po remoncie zamku w sierpniu 1988 roku był chór Akademii Królewskiej z Madrytu. Jako Dom Pracy Twórczej środowisk twórczych i naukowych gościliśmy w zabytkowych murach zamku gości ze wszystkich kontynentów; ludzi nauki / noblistów/ kultury i sztuki. Galeria naszych gości to powszechnie lubiani i uznani; pisarze, poeci; Ryszard Kapuściński, Tadeusz Różewicz, Włodzimierz Odojewski, Urszula Kozioł, Marianna Bocian, Olga Tokarczuk, Stanisław Pasternak, Stanisław Srokowski, Michael C.Cremo, Karol Modzelewski, Jan Białostocki, Tadeusz Chrzanowski, Maria Porzęcka, Stanisław Bereś, Jan Kurowicki, itd. aktorzy, reżyserzy; Tadeusz Łomnicki, Jgor Przegrodzki, Emilia Krakowska, Maria Pakulnis, Marta Klubowicz, Artur Żmijewski, Wojciech Dąbrowski, Adam Hanuszkiewicz, Wiesław Saniewski, Piotr Adamczyk, Marek Koterski, itd. Ludzie kultury, sztuki i nauki; Jerzy Waldorf, Bogusław Kaczyński, Ewa Michnik, Tadeusz Strugała, Irena i Grzegorz Olkiewicz, Mieczysław Zlat, Andrzej Wiszniewski, Tadeusz Luty, Jan Harasymowicz, Tadeusz Szulc, Marek Abramowicz - i światowej sławy astrofizycy, Zbigniew Religa, Marian Zębala, Piotr Szyber i inni transplantolodzy, Alicja Chybicka i jej podopieczni, ludzie gór-alpiniści i himalaiści oraz politycy wszelkich opcji. Goście Salonu Prof. Dudka oraz malarze, rzeźbiarze, ceramicy, fotograficy, muzycy, nie tylko wrocławscy, ale ze wszystkich kontynentów oraz wielu zacnych miłośników naszego obiektu ceniących atmosferę otwartości i domowej staropolskiej gościnności.


ZAPRASZAMY
 Iwona  i Franciszek Oborscy
Członkowie Stowarzyszenia Historyków Sztuki.